Finansowe-doradzanie.pl Doradzamy o finansach

Udzielanie i potwierdzanie poręczeń przez bank

Opublikowane sie 22, 11:03
przez Marcin Klawisz

Udzielając poręczenia według prawa cywilnego, poręczyciel (bank) zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie w sytuacji, gdyby tego zobowiązania nie wykonał dłużnik. Poręczenie staje się więc nieważne (wygasa), jeśli dług główny okazał się nieważny (został umorzony). Bank może również potwierdzić zobowiązanie innego banku wynikające z poręczenia, zarówno na zlecenie banku-poręczyciela, jak i zleceniodawcy poręczenia. Do czynności tej stosuje się odpowiednio przepisy traktujące o potwierdzaniu gwarancji.
Wykonywanie czynności zleconych, związanych z emisją papierów wartościowych.

Najbardziej popularnym sposobem emisji papierów wartościowych jest t/w. emisja obca prowadzona w imieniu i na rachunek danej firmy przez wyspecjalizowaną instytucję finansową (np. bank lub licencjonowane biuro maklerskie ). Czynności zlecone przez przedsiębiorstwo mogą dotyczyć przygotowania procesu emisji z punktu widzenia merytorycznego oraz prawnego (prospekt emisyjny, podanie do wiadomości właściwych instytucji, ogłoszenia, wybór momentu emisji, sugerowanie ceny), realizowania funkcji wprowadzającego papiery do obrotu giełdowego, organizatora rynku lub maklera-specjalisty na rynku giełdowym. Dla uniknięcia sytuacji, że emisja nie dojdzie do skutku z powodu zbyt małego zainteresowania inwestorów, możliwe jest gwarantowanie emisji w formie tzw. submisji inwestycyjnej lub usługowej.

Różnica między rachunkiem bankowym a rachunkiem kredytowym
Warto w tym miejscu wskazać różnicę pomiędzy rachunkiem bankowym i rachunkiem kredytowym. Rachunek kredytowy nie jest bowiem rachunkiem bankowym w rozumieniu prawa bankowego (utrzymywane na nim środki nie są własnością jego posiadacza, tylko banku). Stanowi więc jedynie konto ewidencyjne do rozliczania przepływów związanych z udzieleniem konkretnego kredytu. Gwarancja bankowa nie jest naturalną czynnością bankową, dlatego jej zaliczenie do czynności sensu stricto niektórzy autorzy uważają za niezrozumiałą wolę ustawodawcy Jeśli uznać słuszność tego rozumowania, wszelkie rozważania dotyczące udzielania gwarancji bankowej powinny jednak koncentrować silna umowie gwarancji bankowej jako czynności prawnej o charakterze abstrakcyjnym. Zgodnie z prawem bankowym gwarancją bankową jest zatem jedno stronne zobowiązanie banku-gwaranta, że po spełnieniu przez podmiot uprawniony (beneficjenta gwarancji) określonych warunków zapłaty; potwierdzonych dokumentami załączonymi do żądania zapłaty, bank ten wykona świadczenie pieniężne na rzecz beneficjenta gwarancji.

Bank może również potwierdzać zobowiązanie innego banku wynikające z gwarancji bankowej („gwarancja gwarancji”), zarówno na zlecenie banku-gwaranta, jak i zleceniodawcy gwarancji bankowej. W konsekwencji tego działania roszczenia można kierować do każdego z banków aż do całkowitego zaspokojenia roszczeń wierzyciela”. Czynnością bankową sensu stricto jest również otwieranie akredytywy przy czym użycie określenia „otwieranie” wskazuje, że czynność ta obejmuje jedynie stosunki prawne między bankiem i beneficjentem akredytywy, pomijając relacje pozostałych uczestników rozliczeń. Otwierając akredytywę na zlecenie klienta, ale we własnym imieniu, bank zobowiązuje się: wobec osoby trzeciej (beneficjenta), że dokona na jego rzecz określonej płatności po spełnieniu przez niego wszystkich warunków określonych w akredytywie (akredytywa dokumentowa), wobec banku, że dokona zwrotu kwot wypłaconych beneficjentowi lub skupi weksle ciągnione przez beneficjenta na wskazany bank, ewentualnie po spełnieniu dodatkowych warunków (akredytywa pieniężna).

Udzielanie i potwierdzanie poręczeń przez bank.